سامانه مدیریت نشریات علمی دانشگاه شهید بهشتی

عسکری, مهتاب, لیاقت دار, محمد جواد, اسفیجانی, اعظم, حشمتی فر, لیلا. (1403). شناسایی نشانگرهای عناصر اساسی برنامه درسی مبتنی بر حس حضور در محیط یادگیری آنلاین و اعتباربخشی آن. , 17(2), 187-214. doi: 10.48308/mpes.2024.236068.1470
مهتاب عسکری; محمد جواد لیاقت دار; اعظم اسفیجانی; لیلا حشمتی فر. "شناسایی نشانگرهای عناصر اساسی برنامه درسی مبتنی بر حس حضور در محیط یادگیری آنلاین و اعتباربخشی آن". , 17, 2, 1403, 187-214. doi: 10.48308/mpes.2024.236068.1470
عسکری, مهتاب, لیاقت دار, محمد جواد, اسفیجانی, اعظم, حشمتی فر, لیلا. (1403). 'شناسایی نشانگرهای عناصر اساسی برنامه درسی مبتنی بر حس حضور در محیط یادگیری آنلاین و اعتباربخشی آن', , 17(2), pp. 187-214. doi: 10.48308/mpes.2024.236068.1470
عسکری, مهتاب, لیاقت دار, محمد جواد, اسفیجانی, اعظم, حشمتی فر, لیلا. شناسایی نشانگرهای عناصر اساسی برنامه درسی مبتنی بر حس حضور در محیط یادگیری آنلاین و اعتباربخشی آن. , 1403; 17(2): 187-214. doi: 10.48308/mpes.2024.236068.1470

شناسایی نشانگرهای عناصر اساسی برنامه درسی مبتنی بر حس حضور در محیط یادگیری آنلاین و اعتباربخشی آن

مدیریت و برنامه ریزی در نظام های آموزشی
مقاله 7، دوره 17، شماره 2 - شماره پیاپی 33، 1403، صفحه 187-214    اصل مقاله (1.09 M)
نوع مقاله: علمی - پژوهشی
شناسه دیجیتال (DOI): 10.48308/mpes.2024.236068.1470
نویسندگان
مهتاب عسکری1؛ محمد جواد لیاقت دار* 2؛ اعظم اسفیجانی3؛ لیلا حشمتی فر4
1دانشجو دکتری برنامه‌ریزی درسی، دانشگاه اصفهان، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی اصفهان، ایران
2استاد گروه علوم‌تربیتی،دانشکده علوم‌تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
3دانشیار گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
4استادیار گروه علوم تربیتی، مؤسسه آموزش عالی ‌صفاهان، اصفهان، ‌ایران
چکیده
هدف: فناوری‌های نوین اطلاعاتی و ارتباطی در عصر حاضر موجب تغییرات و تحولات اساسی در نظام‌های آموزشی شده‌اند و شیوه‌های جدیدی را برای برقراری ارتباط بین اساتید و یادگیرندگان تحت عنوان آموزش آنلاین به وجود آورده‌اند. ازآنجایی‌که آموزش آنلاین به‌طور گسترده‌ای در حال استفاده است، ضرورت توجه به مسائل تخصصی این حوزه نسبتاً جدید در طراحی و یا احتمالاً اصلاح مجدد برنامه‌های درسی موجود بیش از گذشته احساس می‌گردد. یکی از این مسائل تخصصی توجه به حس حضور و روش‌های ایجاد آن است. لذا پژوهش حاضر باهدف شناسایی نشانگرهای عناصر اساسی برنامه درسی (هدف_محتوا_روش‌های تدریس و ارزشیابی) مبتنی بر حس حضور در محیط یادگیری آنلاین و اعتباربخشی آن‌ها انجام شد.
مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر ازنظر هدف، کاربردی و به لحاظ گردآوری داده‌ها، پژوهشی آمیخته است که با روش توصیفی_پیمایشی انجام شد. در انجام پژوهش ابتدا از روش کیفی و سپس از روش کمی بهره گرفته شد. مراحل انجام پژوهش در دو گام طراحی نشانگرهای عناصر چهارگانه برنامه درسی مبتنی بر حس حضور و اعتباربخشی انجام‌شده است. در گام طراحی نشانگرها با روشی کیفی ابتدا به بررسی محتوای اسناد و مدارک مرتبط با حس حضور پرداخته شد. سپس به‌منظور تکمیل نشانگرها، مصاحبه‌ای نیمه ساختاریافته با متخصصان انجام شد. در بررسی اسناد و مدارک، کلیه مقالات علمی _پژوهشی از سال 2008 تا 2024 به هردو زبان انگلیسی و فارسی موردبررسی قرار گرفتند. درمجموع 25 سند بررسی شد. همچنین، مصاحبه‌‌های نیمه ساختاریافته پیرامون سؤال اصلی پژوهش با 14 نفر از متخصصان صاحب اثر(مقاله، کتاب، پایان‌نامه) که با نمونه‌گیری گلوله برفی (شبکه‌ای از متخصصان) انتخاب شدند، صورت گرفت. داده‌های حاصل از بررسی اسناد و مدارک و مصاحبه هم‌زمان مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت و از طریق کدگذاری اشتراوس و کوربین(1998)، کدهای فرعی واصلی به دست آمد. در گام دوم، به‌منظور اعتباربخشی یافته‌های گام طراحی، چک‌لیستی بر مبنای داده‌های به‌دست‌آمده از بررسی اسناد و مدارک و مصاحبه تهیه شد و پس از تعیین روایی (محتوایی و صوری) و پایایی ( ضریب آلفای کرونباخ) در میان نمونه پژوهش توزیع گردید. نمونه مطالعه شامل 19 نفر از اساتید و 64 نفر از دانشجویان دانشگاه اصفهان بودند که با نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. داده‌های این بخش از پژوهش باهدف اعتباربخشی، از طریق ضریب اعتبار توافقی بین ارزیابان (CVI) و با کمک نرم‌افزار SPSS مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت. نمره‌ی 8/0 و بالاتر به‌عنوان معیار اعتباربخشی هریک از گویه‌های چک‌لیست قرار گرفت.
بحث و نتیجه‌گیری: نتایج پژوهش نشان داد که عناصر برنامه درسی مبتنی بر حس حضور در تمام نشانگرها دارای اعتبار بالایی از منظر هردو گروه اساتید و یادگیرندگان (بالاتر از 8/0) است. به‌علاوه، یافته‌های پژوهش نشان داد که در هریک از عناصر چهارگانه برنامه درسی می‌توان از طریق توجه به یکسری از راهکار‌ها زمینه‌ی ایجاد حس حضور را به وجود آورد. در عنصر اهداف، طراحی اصولی اهداف، وضوح و شفافیت در بیان اهداف در قالب یک جلسه توجیهی، تعیین اهداف با کمک یادگیرندگان ازجمله نشانگرهای ایجاد حس حضور هستند. در عنصر محتوا، تولید محتوای چندرسانه‌ای، مدیریت بار شناختی در تولید محتوای الکترونیکی، توجه به نیازها و امکانات یادگیرندگان در انتخاب محتوا، افزایش کیفیت و دسترس‌پذیری محتوا، عینی سازی و متناسب‌سازی محتوا با امکانات محیط یادگیری آنلاین، از نشانگرهای ایجاد حس حضور هستند. در عنصر روش تدریس نیز خود افشاگری معلم، ایجاد صمیمیت با یادگیرندگان، پشتیبانی و حمایت از یادگیرندگان، ایجاد شرایط تسهیلگری و پایه‌ریزی آموزش بر پایه تعامل و گفتگو مؤثر در ایجاد حس حضور شناخته شدند. در بخش ارزشیابی، استفاده از تکنیک‌های ارزشیابی اعم از تکوینی، شفاهی، خودارزیابی و همتا سنجی، ارائه بازخوردهای به‌موقع، دقیق و توصیفی پیشنهاد شدند. شایسته است که اساتید از راهبردهای ارائه‌شده برای عملیاتی کردن حس حضور در آموزش آنلاین استفاده کنند و به تغییرات و تحولات اخیر در حوزه تکنولوژی آموزش توجه داشته باشند. همچنین تجدیدنظر و اصلاح مجدد برنامه‌های درسی آموزش عالی متناسب با نشانگرهای موردبحث در عناصر اساسی برنامه درسی مبتنی بر حس حضور به برنامه‌ریزان در وزارت علوم، تحقیقات و فناوری و نیز دانشگاه‌ها و مؤسسات آموزش عالی پیشنهاد می‌شود.
کلیدواژه‌ها
نشانگرهای عناصر برنامه درسی؛ حس حضور؛ محیط یادگیری آنلاین
عنوان مقاله [English]
Identifying and Validating the Indicators of the Curriculum Basic Elements Based on the Sense of Presence in Online Learning Environments
نویسندگان [English]
Mahtab Askari1؛ Mohammad Javad Liaghatdar2؛ Azam Esfijani3؛ Leila Heshmatifar4
1Associate Professor, Department of Educational Sciences, Faculty of Education and Psychology, University of Isfahan, Isfahan, Iran
2Professor, Department of Educational Sciences, Faculty of Education and Psychology, University of Isfahan, Isfahan, Iran
3Associate Professor, Department of Educational Sciences, Faculty of Education and Psychology, University of Isfahan, Isfahan, Iran
4Assistant Professor, Department of Educational Sciences, Safahan Institute of Higher Education, Isfahan, Iran
چکیده [English]
Objectives: New information and communication technologies in the current era have caused fundamental changes and developments in educational systems and have created new ways to communicate between educators and learners under the title of online education. Since online education is widely used, it has created the need to pay attention to the specific issues of this relatively new field in the design and revision of existing curricula. One of the essential issues is paying attention to the sense of presence and the methods of creating it. Therefore, the present study was conducted to identify the basic elements of the curriculum based on the sense of presence and its validation, to investigate the factors that should be taken into consideration in each of the four main elements of the curriculum (objective-content-teaching and evaluation methods) to create a sense of presence.
Materials and Methods: This applied study which employed a mixed approach (exploratory) was carried out in two phases: 1. Identification of elements and 2. Validation. In the element identification section, data was collected in two steps: content analysis of documents related to the sense of presence and semi-structured interviews with experts who have articles, books, or theses regarding the sense of presence in online education. In the content analysis step, all scientific research studies from 2008 to 2024 in both English and Farsi languages were examined. A total of 25 documents were reviewed in this step. In the interview step, a semi-structured interview was designed around the main research question and conducted with 14 experts who were selected by snowball sampling technique. The data from these two steps were analyzed at the same time and were obtained through open, central, and basic coding of sub-codes of communication and entered into the second phase of the research. In the second phase (validation), based on the data of the first phase, a checklist was prepared, and after examining the validity (content and form) and reliability (through Cronbach's alpha) was distributed among the research participants. The participants comprised 19 professors and 64 students of Isfahan University, who were selected through a purposive sampling technique (with at least two semesters of online class experience). The data of this phase of the research was analyzed using SPSS software with the aim of validation of the inter-rater consensus coefficient (CVI). The score ≥ 0.8 was considered as a validation criterion for each item in the checklist.
Discussion and Conclusions: The results of the study showed that the elements of the curriculum based on the sense of presence in all items have high credibility from the point of view of both teachers and learners (above 0.8). The findings of the study showed that in each of the four elements of the curriculum, it is possible to create a sense of presence by paying attention to a series of solutions. In the element of goals, identifying the basic elements of goals, clarity and transparency in expressing goals in the form of a briefing session, and setting goals with the help of learners are among the solutions to create a sense of presence. In the content element, multimedia content production, cognitive load management in electronic content production, paying attention to the needs and facilities of learners in identifying content elements, increasing the quality and accessibility of content, objectifying and adapting content to the facilities of the online learning environment are some of the solutions to create a sense of presence. In the teaching element, the self-disclosure of the teacher, the creation of intimacy with the learners, the support provision for learners, the creation of facilitating conditions, and the foundation of education based on interaction and dialogue were found to be effective. In the evaluation section, the use of formative, oral, self-assessment, and peer assessment techniques, providing timely, accurate, and descriptive feedback was suggested. Professors must use these strategies to create and maintain the sense of presence in online learning environments and pay attention to recent changes and developments in the field of educational technology. It is also suggested to analyze and revise the higher education curricula under the basic elements of creating a sense of presence in online learning environments.
کلیدواژه‌ها [English]
Curriculum Elements, Sense of Presence, Online Learning Environment
مراجع

Akay, S., Gültekin, K., Şafak, E., Çakır, S., & Liman Kaban, A. (2021, September). The Perceptions of English Preparatory School Instructors on Online Education Through the Community of Inquiry in the Covid-19 Process. In EDEN 2021 Virtual Annual Conference.

Alavi, S. M., & Taghizadeh, M. (2013). Cognitive presence in a virtual learning community: An EFL Case. International Journal of E-Learning & Distance Education/Revue internationale du e-learning et la formation à distance, 27(1).

Al-dheleai, Y. M., & Tasir, Z. (2020). Online Social Presence" OSP" Patterns Correlation with Students' Academic Performance among Master of Education Program Students. International Journal of Instruction, 13(2), 493-506.

Almasi, M., & Zhu, C. (2020). Investigating Students' Perceptions of Cognitive Presence in Relation to Learner Performance in Blended Learning Courses: A Mixed-Methods Approach. Electronic Journal of e-Learning, 18(4), 324-336.

Antón-Sancho, Á., & Sánchez-Calvo, M. (2022). Influence of knowledge area on the use of digital tools during the COVID-19 pandemic among Latin American professors. Education Sciences, 12(9), 635.

Ari, F., & Arslan-Ari, I. (2022). Examining nontraditional graduate students' experiences with video feedback in a fully online course. The Internet and Higher Education, 55, 100858.

Bahula, T., & Kay, R.(2021). Exploring student perceptions of video-based feedback in higher education: A systematic review of the literature. Journal of Higher Education Theory and Practice, 21(4).

Bangert, A. (2008). The influence of social presence and teaching presence on the quality of online critical inquiry. Journal of Computing in Higher Education, 20, 34-61.

Basilotta-Gómez-Pablos, V., Matarranz, M., Casado-Aranda, L. A., & Otto, A.(2022). Teachers’ digital competencies in higher education: a systematic literature review. International Journal of Educational Technology in Higher Education, 19(1), 1-16.

Berki, B.(2020). Experiencing the sense of presence within an educational desktop virtual reality. Acta Polytechnica Hungarica, 17(2), 255-265.

Borup, J., West, R. E., Thomas, R. A., & Graham, C. R. (2014). Examining the impact of video feedback on instructor social presence in blended courses. International Review of Research in Open and Distributed Learning, 15(3), 232-256.

Budhai, S. S., & Williams, M. (2016). Teaching presence in online courses: Practical applications, co-facilitation, and technology integration. Journal of Effective Teaching, 16(3), 76-84.

Capra, T. (2014). Online education from the perspective of community college students within the community of inquiry paradigm. Community College Journal of Research and Practice, 38(2-3), 108-121.

Caskurlu, S., Maeda, Y., Richardson, J. C., & Lv, J. (2020). A meta-analysis addressing the relationship between teaching presence and students’ satisfaction and learning. Computers & Education, 157, 103966.

Chen, Y., Lei, J., & Cheng, J. (2019). What if Online Students Take on the Responsibility: Students' Cognitive Presence and Peer Facilitation Techniques. Online Learning, 23(1), 37-61.

Conole, G. (2015). Designing effective MOOCs. Educational Media International, 52(4), 239-252.

Cooper, T., & Scriven, R.(2017). Communities of inquiry in curriculum approach to online learning: Strengths and limitations in context. Australasian Journal of Educational Technology, 33(4).

Cowon, K., and Ketron, S.(2019). A dual model of product involvement for effective virtual reality: The roles of imagination, co-creation, telepresence, and interactivity. Journal of Business Research, 100, 483-492

Darabi, A., Arrastia, M. C., Nelson, D. W., Cornille, T., & Liang, X. (2011). Cognitive presence in asynchronous online learning: A comparison of four discussion strategies. Journal of Computer Assisted Learning, 27(3), 216-227.

Farani, R. (2019, December). Students’ Interaction in Asynchronous Blended Learning: The Analysis of Community of Inquiry Framework Implementation. In UICELL Conference Proceeding (pp. 105-112).

Fiock, H. (2020). Designing a community of inquiry in online courses. The International Review of Research in Open and Distributed Learning, 21(1), 135-153.

Garrison, D. R. (2022). Motivation and the CoI framework.

Garrison, D. R., & Arbaugh, J. B. (2007). Researching the community of inquiry framework: Review, issues, and future directions. The Internet and higher education, 10(3), 157-172.

Garrison, D.R., & Anderson, T. (2003). E-learning in the 21st century: A framework for research and practice. New York, Routledge.

Gašević, D., Adesope, O., Joksimović, S., & Kovanović, V. (2015). Externally-facilitated regulation scaffolding and role assignment to develop cognitive presence in asynchronous online discussions. The internet and higher education, 24, 53-65.

Giberson, J.(2017). Generation Y, Virtual Reality and Tourism. Tourism Travel and Research Association. Advancing Tourism Research Globally. 10, 1-6.

Gikandi, J. W. (2021). Enhancing E-Learning Through Integration of Online Formative Assessment and Teaching Presence. International Journal of Online Pedagogy and Course Design (IJOPCD), 11(2), 48-61.

Giuffrida, I., & Hall, A. (2023). Technology integration in higher education and student privacy beyond learning environments—A comparison of the UK and US perspective. British Journal of Educational Technology, 54(6), 1587-1603.

Grigoryan, A. (2017). Audiovisual commentary as a way to reduce transactional distance and increase teaching presence in online writing instruction: Student perceptions and preferences. Journal of Response to Writing, 3(1), 5.

Guo, P., Saab, N., Wu, L., & Admiraal, W. (2021). The Community of Inquiry perspective on students' social presence, cognitive presence, and academic performance in online project‐based learning. Journal of Computer Assisted Learning, 37(5), 1479-1493.

Howard, N. R. (2021). “How Did I Do?”: Giving learners effective and affective feedback. Educational technology research and development, 69(1), 123-126.

Hu, Y., Mello, R. F., & Gašević, D. (2021). Automatic analysis of cognitive presence in online discussions: An approach using deep learning and explainable artificial intelligence. Computers and Education: Artificial Intelligence, 2, 100037.

Kaban, A. L. (2021). The Influence of Online Presence on Learner Satisfaction and Learning in Higher Education. Asian Journal of Distance Education, 16(1), 230-246.

Kangwa, D., Xiulan, W., Msambwa Msafiri, M., & Fute, A. (2024). Enhanced learning engagement through teaching presence in online distance education. Distance Education, 1-18.

Kassinger, F. D. (2004). Examination of the relationship between instructor presence and the learning experience in an asynchronous online environment (Doctoral dissertation, Virginia Tech).

Kim-Godwin, Y. S., Turrise, S., Lawson, S., & Scott, M. (2018). Student perceptions of peer evaluation in an online RN-to-BSN course. Nurse educator, 43(6), 317-321.

Kirwan, A., Raftery, S., & Gormley, C.(2023). Sounds good to me: A qualitative study to explore the use of audio to potentiate the student feedback experience. Journal of Professional Nursing, 47, 25-30.

Lowenthal, P. R., & Dunlap, J. C. (2018). Investigating students’ perceptions of instructional strategies to establish social presence. Distance Education, 39(3), 281-298.

Lowenthal, P. R., & Dunlap, J. C. (2020). Social presence and online discussions: A mixed method investigation. Distance Education, 41(4), 490-514.

Moore, R. L., & Miller, C. N. (2022). Fostering Cognitive Presence in Online Courses: A Systematic Review (2008-2020). Online Learning, 26(1), 130-149.

Mucundanyi, G. (2021). Design Strategies for Developing an Engaging Online Course in Higher Education. International Journal of Education & Development using Information & Communication Technology, 17(3).

Palloff, R. M., & Pratt, K. (2003). The virtual student: A profile and guide to working with online learners. John Wiley & Sons.

Phirangee, K., & Malec, A. (2020). Othering in online learning: An examination of social presence, identity, and sense of community. In Social presence and identity in online learning (pp. 24-36). Routledge.

Picciano, A. G. (2002). Beyond student perceptions: Issues of interaction, presence, and performance in an online course. Journal of Asynchronous learning networks, 6(1), 21-40.

Preisman, K. A. (2014). Teaching Presence in Online Education: From the Instructor's Point of View. Online Learning, 18(3), n3.

Purwandari, E. P., Junus, K., & Santoso, H. B. (2022). Exploring E-Learning Community of Inquiry Framework for Engineering Education. International Journal of Instruction, 15(1), 619-632.

Rahim, A. F. A.(2020). Guidelines for online assessment in emergency remote teaching during the COVID-19 pandemic. Education in Medicine Journal, 12(3).

Richardson, J. C., & Lowenthal, P. (2017). Instructor social presence: Learners' needs and a neglected component of the community of inquiry framework. In Social Presence in Online Learning (pp. 86-98). Routledge.

Richardson, J. C., Maeda, Y., Lv, J., & Caskurlu, S. (2017). Social presence in relation to students' satisfaction and learning in the online environment: A meta-analysis. Computers in Human Behavior, 71, 402-417.

Sadaf, A., & Olesova, L. (2022, May). A systematic review of strategies to develop students’ cognitive presence in online courses. In 8th International Conference on Higher Education Advances (HEAd’22) (pp. 65-73). Editorial Universitat Politècnica de València

Scollins-Mantha, B. (2008). Cultivating social presence in the online learning classroom: A literature review with recommendations for practice. International Journal of Instructional Technology & Distance Learning, 5(3), 1-15.

Seckman, C. (2018). Impact of interactive video communication versus text-based feedback on teaching, social, and cognitive presence in online learning communities. Nurse Educator, 43(1), 18-22.

Sezgin, S. (2021). Cognitive relations in online learning: Change of cognitive presence and participation in online discussions based on cognitive style. Participatory Educational Research, 8(1), 344-361.

Sharma, A., Bajpai, P., Singh, S., & Khater, K.(2017). Virtual Reality: Blessings and Risk Assessment. Indian Journal of Science & Technology, 11(20), 1-22.

Shea, P. J., Pickett, A. M., & Pelz, W. E. (2003). A follow-up investigation of “teaching presence” in the SUNY Learning Network. Journal of asynchronous learning networks, 7(2), 61-80.

Sheridan, K., & Kelly, M. A. (2010). The indicators of instructor presence that are important to students in online courses. Journal of Online Learning and Teaching, 6(4), 767.

Simonson, M. (Ed.). (2023). Distance Learning: Volume 20# 3. IAP.

Strauss, A., & Corbin, J. (1998). Basics of qualitative research techniques.

Sütcü, H. F. (2021). EFL instructors’ perceptions about teaching, social, and cognitive presences in online EFL classes after the outbreak of the COVID-19 (Master's thesis, Middle East Technical University).

Szeto, E. (2015). Community of Inquiry as an instructional approach: What effects of teaching, social and cognitive presences are there in blended synchronous learning and teaching?. Computers & Education, 81, 191-201.

Taghizadeh, A., Hatami, J., Fardanesh, H., & Norouzi, O. (2017). Pattern design for web-based tutoring based on attendance factor. Journal of Research in Educational Systems, 10(35), 35-59. [In Persian]

Tussyadiah, I. P., Wang, D., Jung, T. H., and tom Dieck, M.(2018). Virtual reality, presence, and attitude change: Empirical evidence from tourism. Tourism Management, 66,140-154.

Ulven, J. B., & Wangen, G.(2021). A systematic review of cybersecurity risks in higher education. Future Internet, 13(2), 39.

Valenzuela, F.-R., Fisher, J., Whale, S., & Adapa, S. (2013). Developing and evaluating social presence in the online learning environment. International Proceedings of Economics Development & Research, 60, 95.

Van Nuland, S. E., & Rogers, K. A. (2017). Academic nightmares: Predatory publishing. Anatomical sciences education, 10(4), 392-394.

Wei, W., Qi, R., and Zhang, L.(2019). Effects of virtual reality on theme park visitors' experience and behaviors: A presence perspective. Tourism Management, 71, 282-293.

Whiteside, A. L., Dikkers, A. G., & Swan, K. (Eds.). (2023). Social presence in online learning: Multiple perspectives on practice and research. Taylor & Francis.

Witmer, B. G., & Singer, M. J.(1998). Measuring presence in virtual environments: A presence questionnaire. Presence, 7(3), 225-240.

Xiaoxing, L., & Deris, F. D. (2022). CoI-based Teaching Practices to Promote EFL Learners’ Online Discussion in China’s Blended Learning Context. Asian Journal of University Education (AJUE), 18(2).

Yang, J. C., Quadir, B., Chen, N. S., & Miao, Q.(2016). Effects of online presence on learning performance in a blog-based online course. The Internet and Higher Education, 30, 11-20.

Zhang, H., Lin, L., Zhan, Y., & Ren, Y.(2016). The impact of teaching presence on online engagement behaviors. Journal of educational computing research, 54(7), 887-900.

آمار
تعداد مشاهده مقاله: 2,257
تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,850