تأثیر فرایند تسهیم دانش و توانایی جذب دانش بر قابلیت نوآوری | ||
| چشم انداز مدیریت دولتی | ||
| مقاله 3، دوره 3، شماره 3، 1391 اصل مقاله (523.22 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی (با رویکردهای کیفی) | ||
| نویسندگان | ||
| محمدرحیم رمضانیان؛ محمود مرادی؛ نرجس بساق زاده* | ||
| دانشگاه گیلان | ||
| چکیده | ||
| این مقاله به بررسی رابطه میان تسهیم دانش، توانایی جذب دانش و قابلیت نوآوری می پردازد. با توجه به اهمیت دانش و یادگیری در فضای رقابتی امروزی، ایجاد سازمان ها و کسب وکارهای دانش محور لازمه موفقیت جهت رسیدن سریع تر به هدفها است. نوآوری، حوزه ای است که توجه بسیاری از شرکت ها در محیط در حال تغییر کنونی را به خود جلب کرده است. دانش، منبع ارزشمندی جهت یادگیری فنون جدید و حل مسائل است. تسهیم دانش می تواند تبادل و خلق دانش در سازمان را جهت بهبود مزیت های رقابتی تشویق کند؛ بدین جهت، دانش در تداوم نوآوری، بسیار کلیدی است. مطالعات نشان داده اند که توانایی جذب دانش شرکت تأثیر معناداری بر قابلیت نوآوری دارد و پایه و اساس مزیت رقابتی شرکت، ایجاد امکان استفاده از توانایی جذب دانش جهت بهبود و توسعه توانایی های رقابتی شرکت است. داده های پژوهش از میان اعضای شرکت های مراکز رشد استان گیلان گردآوری شده اند؛ که جمعاً شامل 812 نمونه از اعضای شرکت ها می باشد. روش پژوهش، پیماشی بوده و اطلاعات از طریق پرسشنامه گردآوری و برای سنجش اثرات متغیرها از مدل سازی معادله ساختاری استفاده شده است. نتایج نشان می دهند که توانایی جذب دانش، عاملی مداخله گر در میان تسهیم دانش و قابلیت نوآوری است و همچنین تسهیم دانش، تأثیری مثبت و معنادار بر توانایی جذب دانش دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| مدیریت دانش؛ تسهیم دانش؛ توانایی جذب دانش؛ قابلیت نوآوری | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,784 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,873 |
||