بررسی نقش سرمایة انسانی در ارتقاء نوآوری سازمانی)باتوجه به نقش میانجی گری خلق دانش( | ||
| چشم انداز مدیریت دولتی | ||
| مقاله 4، دوره 3، شماره 3، 1391 اصل مقاله (649.49 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی (با رویکردهای کیفی) | ||
| نویسندگان | ||
| غلامعلی طبرسا؛ بهروز دری؛ فرخ قوچانی؛ آرمان احمدی زاد* | ||
| دانشگاه شهید بهشتی | ||
| چکیده | ||
| هدف این مطالعه، ارائة الگویی برای ارتقاء نوآوری سازمانی از طریق مدیریت سرمایه های انسانی و به واسطة خلق دانش است. در این مقاله ابتدا به مرور مفاهیم و مبانی نظری پرداخته شده و سپس بااستفاده از مطالعات و پژوهشهای پیشین، شاخص های اندازه گیری هریک از مؤلفه ها و ابعاد مورد بررسی در این مطالعه استخراج شده است. جامعة آماری این پژوهش، مدیران، رؤسا و کارشناسان 13شرکت گروه صنعتی ایران ترانسفو بوده و نمونة آماری به صورت تصادفی طبقه بندی شده از شرکت های گروه انتخاب شد. داده های پژوهش با پرسشنامه گردآوری شد و درنهایت بااستفاده از مدل معادلات ساختاری، مدل عملیاتی به دست آمد. نتایج نشان داد که در کل و به طور مستقیم و غیرمستقیم به ترتیب نوآوری محصول، سپس نوآوری فرایند و در انتها نوآوری مدیریتی از طریق مدیریت سرمایه های انسانی و خلق دانش منجر به بهبود نوآوری سازمانی خواهند شد. اما این مسئله نیز باید مورد توجه سازمانها باشد که سرمایة انسانی به طور غیرمستقیم و بهواسطة خلق دانش است که میتواند اثر قابل توجه تری بر نوآوری محصول و در نهایت نوآوری سازمانی داشته باشد و اثر مستقیم آن بر نوآوری محصول کمتر از اثر مستقیم آن بر نوآوری فرایند و نوآوری مدیریتی است، درحالی که اثرات مستقیم سرمایة انسانی بر نوآوری فرایند و نوآوری مدیریتی بسیار چشمگیرتر از اثرات غیرمستقیم آن و به واسطة خلق دانش است. به عبارتی خلق دانش، نقش میانجیگری مؤثرتری را بین نوآوری محصول و سرمایة انسانی دارد و سازمانها برای این نوع از نوآوری نیاز به سرمایه گذاری بیشتری در خلق و کسب دانش دارند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سرمایة انسانی؛ خلق دانش؛ نوآوری سازمانی | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,529 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,131 |
||